نافذة السعادة

“Mutluluk Penceresi” Mutluluk, çoğu zaman gözle görülmeyen, ancak sesinden, dokusundan, ışığından tanınan bir misafirdir. Bu eser, insanın gündelik hayatında çoğu zaman unuttuğu bu görünmez misafiri yeniden hatırlatmak için tasarlandı. “Mutluluk Penceresi”, bir evin duvarına değil, doğrudan insan ruhuna açılan bir açıklıktır. Tuval üzerinde kurulan neşeli pencere ve ona eşlik eden gerçek panjurlar, hayatın içindeki sadeliği ve samimiyeti vurgular. Panjurların aralandığı her an, izleyiciye “içeride yaşam var, içeride umut var, içeride biz varız” duygusunu fısıldar. Pencerenin hemen yanında duyulan sesler—bir bebeğin gülüşü, dostların kahkahaları, yaşlı insanların sohbet neşesi, çocukların oyun sesleri, evcil hayvanların mutluluk ifadeleri ve şen bir müzik—mutluluğun tek bir biçimi olmadığını, çok sesli ve çok katmanlı olduğunu gösterir. Bu sesler, bir evin içinden sızıyor gibi duyulur, çünkü mutluluk en çok, yaşadığımız yerin sıradanlığında büyür. Görünmez ama hissedilir. Sessiz değildir ama gösterişe de ihtiyaç duymaz. Pencerenin çevresini süsleyen çiçekler ve kelebekler ise umut ve dönüşümün sembolüdür. Doğanın kırılgan ama ısrarcı yaşam enerjisi, eser boyunca izleyiciye “Mutluluk canlıdır, çoğalır.” diye hatırlatır. Bu eser, mutluluğu bir nesne ya da an olarak değil, bir ev hali, bir ses, bir nefes ve bir paylaşım olarak tanımlar. Her izleyici kendi anısını, kendi iç sesini, kendi gülüşünü bu pencereye yansıtır. Böylece “Mutluluk Penceresi”, tek bir sanatçıdan değil, herkesin ortak hafızasından beslenen bir yapıt hâline gelir. “Mutluluk Penceresi”, izleyiciye şunu söyler: “Mutluluk bazen bir pencerenin ardındadır. Ama çoğu zaman, o pencere hep içimizdedir.” Eser Boyutu: 70X100 Tuval Eser materyalleri: Tuval üzerine akrilik boya, pencere panjuru, artık materyallerden kelebek ve Çiçek objeleri, ses için hoparlör düzeneği.