رسمُ السعادة

Bu çalışma, mutluluğun çocuk gözünden nasıl göründüğünü arayan oyun dolu bir enstalasyondur. Alan, renklerin, gülüşlerin ve küçük bedenlerin bıraktığı neşeli dokunuşlarla bir “mutluluk sahnesi”ne dönüşür. Ziyaretçi, alandaki fotoğraf çerçevesinin içinden geçerken yalnızca kendi görüntüsünü değil, aynı zamanda içindeki çocuğun ışığını da yakalar. Çocukların hayal gücünden doğan semboller, izleyeni mutluluğun dışarıdan değil içeriden parladığını hatırlamaya çağırır. Her poz, her ifade, her küçük kahkaha, bu enstalasyonun görünmez ipliklerine işlenen birer mutluluk izi olur. Bu eser, “Mutluluğun resmi çekilir mi?” sorusuna çocukça bir cevaptır.