Windows of Happiness

Mutluluk Pencereleri “Küçücük pencerelere sığan kocaman mutluluklar.” Her pencere bir hikâye, her hikâye başka bir rengin nefesi. Pencerelerin ardında kimi zaman gölge ile ışık dans ediyor, Kimi zaman düşler bir sokak lambası gibi yol gösteriyor. Çocukların bakışıyla kurulan bu sahneler, bize mutluluğun bir varış değil, görmeyi bilen bir gözün içinden doğan yolculuk olduğunu hatırlatıyor. Her pencere bir çocuğun kendi iç dünyasının küçük bir aynasıdır: Bir pencerede yağmur sonrası gökkuşağı vardır, bir diğerinde denizin kokusu, bir diğerinde ailesinin sıcaklığı, bir başkasında arkadaşlığı, oyunları, rüzgârın sesi, düşlerin genişliği… Mutluluğu bulma biçimlerimizin, dünyaya açtığımız pencerelerin, bakışlarımızın birleştiği büyük bir harita gibidir. “Mutluluk Pencereleri”, çocukların gündelik yaşamda çoğu zaman gözden kaçan anları yeniden görme, dönüştürme ve anlamlandırma biçimlerinden ilham alır. Çocuklar, atık malzemeleri yeniden işleyerek oluşturdukları kutu sahneleriyle, kendi mutluluk kavramlarını küçük pencereler halinde izleyiciye sunar. Her pencere, bir çocuğun iç dünyasına açılan bağımsız bir hikâye, aynı zamanda kolektif bir duygunun parçasıdır. Bu çeşitlilik, on altı ayrı kutuda bir araya gelerek bir mutluluk mozaiğini oluşturur. Her kutu, bir çocuğun mutluluğa dair kişisel bakış açısının sahnelendiği küçük bir evrendir. Çocukların mutlulukları bir bölgeye, kültüre ya da sınır çizgisine bağlı değildir, aksine, onların pencereleri dünyanın herhangi bir noktasına açılabilir. Mutluluk, büyük ve uzak bir yerde değil, dünyanın her köşesine açılabilen küçük pencerelerde gizli. Bu pencereler aracılığıyla çocukların bakışına kulak veriyor ve dünyayı yeniden görmeye sizleri davet ediyoruz. Peki “Sen mutluluğa hangi pencereden bakıyorsun? Mutluluk belki de tam oradadır…