Düşlerin Evi

Dizlerinin üzerine çökmüş küçük bir kız figürü, elinde yıkık dökük hâle gelmiş evini tutmaktadır. Heykel formunda çalışılacak bu çocuk figürü, savaşın yıkıcı etkilerini ve kırılganlığı temsil eder. Kızın avuçlarındaki ev, harap görünümüne rağmen bacasından hafif bir buhar yükseltir. Bu buhar, çocuğun düşüncelerinin ve iç dünyasının bir yansıması olarak tasarlanmıştır. Yükselen bu buhar, bir süre sonra bir düşünce formuna dönüşür ve yağlı boya bir tabloda hayat bulur. Tuval üzerinde beliren görüntü, kızın evinin eski, sağlam ve huzurlu halidir. Bu karşıtlık, savaşın yıkımı içinde bile umudun ve yeniden kurma arzusunun var olduğunu simgeler. Çalışma, savaş ve barış temasını merkezine alarak, heykel ve yağlı boya tekniklerini bir araya getirir. Heykel, fiziksel yıkımı ve gerçekliği temsil ederken, tuval, çocuğun zihnindeki yeniden doğuşu, barış özlemini ve geleceğe dair umudunu gösterir. Böylece izleyici, hem somut hem soyut düzlemde iki farklı hikâyeyle karşılaşır: Yaşanan kaybın ağırlığı ve yeniden kurma isteğinin ışığı.