Yeşilçam’ın Gülüşleri

Zaman, eski bir film şeridinin içinde ağır ağır akarken, siyah-beyaz karelerden yükselen kahkahalar hâlâ tap tazeliğini korur. Yeşilçam’ın unutulmaz yüzleri, kimi zaman hüzünle kimi zaman umutla perdeye bakar. Biz ise onların gözlerinde çocukça bir mutluluğu, saf bir aşkı, içten bir gülüşü buluruz. Bir köşede plak dönerken, gramofonun sesi kalbe dokunan bir melodi taşır. Çamlıca gazoz şişesinin buğusunda yaz mevsimi saklıdır. Rejisör sandalyesinde hayaller oturur, eski fotoğraf makinesi ise her karede mutluluğu dondurur. Sanat, geçmişin kalbinden bugüne bir köprü kurar. O köprüden geçerken bir kez daha anlarız ki mutluluk, bazen bir sahnenin sıcaklığı, bazen bir bakışın masumiyeti, bazen de unutulmaz bir repliğin içimize bıraktığı umut ışığıdır. Ve biz, Yeşilçam’ın o çocuksu gülüşünü bugünün renklerine taşırız. Çünkü mutluluk, paylaşınca çoğalan bir filmdir ve sanat, o filmin en güzel sahnesidir.