Mutluluk Raketim

Bu çalışma, kullanılmayan badminton raketlerinin yeniden işlevlendirilmesi yoluyla sürdürülebilirlik, yaratıcılık ve duygusal ifade arasında yeni bir köprü kurar. Atık bir nesnenin sanatsal bir yüzeye dönüşmesi, hem dönüşümün gücünü hem de öğrencilerin kendi mutluluk tanımlarını görünür kılma isteğini yansıtır. Raketin ağ yapısı—geçişli, esnek ve oyunsu formu—seramik parçalarla birleştiğinde öğrencilerin mutluluklarına dair kişisel anlatılar taşıyan bir metafora dönüşür. Bu seramikler, renk, biçim ve dokularıyla her öğrencinin iç dünyasından bir fragman sunar. Öğrencilerin mutluluk anlayışları birbirinden farklıdır: Kimi mutlu anlarını yemek yerken bulur, kimi teknolojiyle iç içeyken kendini güvende hisseder, kimi çiçeklerin arasında huzuru deneyimler, kimi ise ailesiyle geçirdiği anlarda neşeyi yakalar. Bu çeşitlilik, seramik parçaların her rakette kurduğu yeni düzenle birlikte çoğalır, her öğrencinin hikâyesi raketin ağlarında kendine bir yer bulur. Böylece hem kırılganlığın hem dayanıklılığın malzemesi olan seramik, öğrencinin mutluluğunu kalıcı bir iz olarak taşırken, raket ise geçmiş işlevinden sıyrılarak duygusal bir yüzeye dönüşür. Sonuç olarak ortaya çıkan çalışmalar, “Sanatını Mutlulukla Buluştur” temasını, sürdürülebilirlik, kişisel ifade ve dönüşüm kavramları üzerinden somutlaştırır. Her raket, öğrencinin mutluluğunu kendi diliyle anlatan benzersiz bir sanat nesnesine dönüşür, böylece mutluluğun her malzemede, her dokunuşta yeniden üretilebileceği hatırlatılır.